یک وقتهایی لازم است در خودت جنم این را ببینی که سراپا اگر زرد و پژمرده ای، ولی هرگز دل به پاییز نسپرده ای...

این را باید ببینی در خودت. شعر نخوانی که به به کنی! شعر بخوانی که حدیث وجودت را بخوانی برای دیگران. مثل قیصر! شعر بخوانی که دردت را داد بزنی و آخ نگفتن ات را به رخ بکشی...

لازم داریم همۀ ما یک روز پیش از پایان عمرمان، زرد و پژمرده باشیم اما دل به پاییز نسپرده باشیم!

 

 

منبع : قاصدک بارون |شعار خوب
برچسب ها : بخوانی ,پاییز نسپرده